Βασικό δόγμα της χριστιανικής θρησκείας είναι πως ο Ιησούς ήταν αναμάρτητος. Υπάρχουν αρκετά εδάφια στην Καινή Διαθήκη που υμνούν ακριβώς αυτήν την ιδιότητα. Οι χριστιανοί δέχονται χωρίς καν να το συζητούν πως ο αρχηγός της θρησκείας τους ήταν αναμάρτητος. Ήταν ο αθώος που πήρε πάνω του τις αμαρτίες μας, ο "αμνός"του θεού που θυσιάστηκε για μας. Ή μήπως όχι;
Η έννοια "αμνός του Θεού" προέρχεται από την αρχαιότητα όπου συνήθιζαν να θυσιάζουν στον Θεό ή τους Θεούς ζώα χωρίς ελαττώματα. Το προς θυσία ζώο ήταν συνήθως αρσενικό και έπρεπε να είναι τέλειο. Ο Ιησούς που περιγράφεται σαν "αμνός" προς θυσία πρέπει να ενσαρκώνει αυτήν την τελειότητα, όχι μόνο στην εξωτερική εμφάνιση ( να μην έχει σημάδια, να είναι αρτιμελής) αλλά και στον χαρακτήρα ( να μην έχει πάθη, να είναι αναμάρτητος). Η συμπεριφορά του έπρεπε να ακολουθεί τον Μωσαϊκό νόμο, εκείνον που ο ίδιος δήλωσε πως δεν ήρθε να καταλύσει. Οι χριστιανοί διατείνονται πως ο Θεϊκός νόμος δεν είναι εξαρτώμενος από τα εκάστοτε ήθη, αλλά διαχρονικός. Ο Ιησούς λοιπόν, δεν θα πρέπει να έχει διαπράξει αμάρτημα το οποίο ακόμα και αν τότε δεν αναφέρονταν στον Νόμο, γνωρίζουμε πως δεν συμφωνεί με το Θεϊκό θέλημα. Έχοντας αυτά ως δεδομένα, ας εξετάσουμε πόσο αναμάρτητος ήταν πραγματικά ο Ιησούς.
1α. Είναι αμαρτία να αγγίξεις κάτι ακάθαρτο.
Λευιτικόν 5:2-3
αν κάποιος αγγίξει ένα πράγμα ακάθαρτο, είτε ψοφίμι ακάθαρτου θηρίου είτε ψοφίμι ακάθαρτου κτήνους είτε ψοφίμι ακάθαρτων ερπετών, και δεν το αντιλήφθηκε, εντούτοις, θα είναι ακάθαρτος και ένοχος.Ή, αν αγγίξει ανθρώπινη ακαθαρσία, οποιασδήποτε μορφής και αν ήταν η ακαθαρσία του, διαμέσου τής οποίας κανείς μολύνεται, και δεν το αντιλήφθηκε· όταν αυτός το γνωρίσει, τότε θα είναι ένοχος.
1β. Η λέπρα θεωρείται ακαθαρσία
Λευιτικόν 13:8
Και αν ο ιερέας δει, ότι απλώθηκε η ψώρα επάνω στο δέρμα, τότε θα τον κρίνει ο ιερέας ακάθαρτον· είναι λέπρα.
Λευιτικόν 13:45
Και τα ιμάτια του λεπρού, στον οποίο είναι η πληγή, θα σχιστούν, και το κεφάλι του θα είναι ξεσκέπαστο, και θα σκεπάσει το επάνω χείλος, και θα φωνάζει: «Ακάθαρτος, ακάθαρτος».
Ματθαίος 8:2-3 Και ξάφνου, ένας λεπρός, καθώς ήρθε, τον προσκυνούσε, λέγοντας: Κύριε, αν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις. Και ο Ιησούς, απλώνοντας το χέρι, τον άγγιξε, λέγοντας: Θέλω, να καθαριστείς. Κι αμέσως η λέπρα του καθαρίστηκε.
Συμπέρασμα: Ο Ιησούς αγγίζει λεπρό, δηλαδή ακάθαρτο. Κατά το Μωσαϊκό νόμο, το νόμο που όπως ο ίδιος ισχυρίζεται ήρθε να διαφυλλάξει, αμάρτησε.
2 α Σήμερα ο ρατσισμός ( να θεωρείς κάποιον κατώτερο από εσένα με μοναδικό κριτήριο την καταγωγή του, ή το χρώμα του) θεωρείται λάθος. Κατά κάποιον τρόπο, αμάρτημα. Οι χριστιανοί πιστεύουν πως ο Ιησούς ήρθε να φέρει την ισότητα ανάμεσα στους ανθρώπους, άρα αποκλείεται να υπέπεσε σε αυτήν την αμαρτία. Αποκλείεται να ήταν ρατσιστής.
2 β Ρατσιστικό επεισόδιο με πρωταγωνιστή τον Ιησού:
Ματθαίος 15:22
Και ξάφνου, μια γυναίκα Χαναναία, που βγήκε από εκείνα τα όρια του τόπου, κραύγασε σ' αυτόν, λέγοντας: Ελέησέ με, Κύριε, γιε τού Δαβίδ· η θυγατέρα μου δαιμονίζεται σκληρά. Κι εκείνος δεν της αποκρίθηκε ούτε έναν λόγο. Και οι μαθητές του ερχόμενοι κοντά τον παρακαλούσαν, λέγοντας: Απόλυσέ την, επειδή κράζει πίσω μας. Και εκείνος αποκρινόμενος είπε: Δεν στάλθηκα παρά μονάχα στα χαμένα πρόβατα του οίκου Ισραήλ. Και εκείνη, καθώς ήρθε, τον προσκυνούσε, λέγοντας: Κύριε, βοήθα με. Και αποκρινόμενος είπε: Δεν είναι καλό να πάρει κάποιος το ψωμί των παιδιών, και να το ρίξει στα σκυλάκια. Και εκείνη είπε: Ναι, Κύριε· αλλά και τα σκυλάκια τρώνε από τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων τους. Τότε, ο Ιησούς αποκρινόμενος είπε σ' αυτήν: Ω, γυναίκα, μεγάλη είναι η πίστη σου· ας γίνει σε σένα, όπως θέλεις. Και η θυγατέρα της γιατρεύτηκε από εκείνη την ώρα.
Συμπέρασμα: Ο ρατσιστής Ιησούς ξεκαθαρίζει πως αποστολή του είναι να σώσει τους Ισραηλίτες, ενώ κάθε άλλη φυλή δεν είναι παρά «σκυλιά».
3 α Η καταστροφή ξένης περιουσίας είναι εγκληματική πράξη. όταν μάλιστα πρόκειται για μεγάλη περιουσία και η καταστροφή είναι ανεπανόρθωτη, η πράξη δεν διαφέρει από την κλοπή. Το αποτέλεσμα για τον ιδιοκτήτη είναι το ίδιο. Κλοπή και δολιοφθορά είναι αμαρτίες. Ο Ιησούς θα αποσπούσε την περιουσία κάποιου άλλου;
3 β Ο Ιησούς καταστρέφει ξένη περιουσία επειδή το ζητάνε κάποιοι δαίμονες:
Μάρκος 5:6-14
Βλέποντας, όμως, από μακρυά τον Ιησού, έτρεξε, και τον προσκύνησε· και κράζοντας με δυνατή φωνή, είπε: Τι υπάρχει ανάμεσα σε σένα και σε μένα, Ιησού, Υιέ τού Ύψιστου Θεού; Σε ορκίζω στον Θεό, μη με βασανίσεις. Επειδή, του έλεγε: Εσύ, το ακάθαρτο πνεύμα, βγες από τον άνθρωπο. Και τον ρώτησε: Ποιο είναι το όνομά σου; Και απάντησε, λέγοντας: Το όνομά μου είναι λεγεώνα· επειδή, είμαστε πολλοί. Και τον παρακαλούσε πολύ, να μη τους στείλει έξω από τη χώρα. Ήταν μάλιστα εκεί, κοντά στα βουνά, μια μεγάλη αγέλη από γουρούνια, που έβοσκε· και όλοι οι δαίμονες τον παρακάλεσαν, λέγοντας: Στείλε μας στα γουρούνια, για να μπούμε μέσα σ' αυτά. Και ο Ιησούς αμέσως τους το επέτρεψε. Και αφού τα ακάθαρτα πνεύματα βγήκαν, μπήκαν μέσα στα γουρούνια· και η αγέλη όρμησε προς τον γκρεμό στη θάλασσα (ήσαν δε μέχρι 2.000), και πνίγονταν μέσα στη θάλασσα. Και εκείνοι που έβοσκαν τα γουρούνια έφυγαν, και το ανήγγειλαν στην πόλη και στα χωράφια. Και βγήκαν για να δουν τι είναι αυτό που έγινε.
Συμπέρασμα: οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ιησού και δαιμόνων οδηγούν σε καταστροφή ξένης περιουσίας. Ο Ιησούς παραχωρεί στους δαίμονες κάτι που δεν του ανήκει, διαπράττοντας το αμάρτημα της κλοπής.
4 α Σύμφωνα με τον θεϊκό νόμο, όπως λέει ο ίδιος ο Ιησούς, όποιος απευθύνει ύβρις προς συνανθρώπους του θεωρείται αμαρτωλός και κινδυνεύει να πάει στην κόλαση, να δεχτεί θεϊκή τιμωρία. Ξεκάθαρα, προσθέτει στον Μωσαϊκό νόμο, πως αμαρτωλός δεν είναι μόνο όποιος διαπράξει φόνο, αλλά και όποιος προσβάλλει κάποιον άλλο αποκαλώντας τον Μωρό, Ανόητο κλπ .
Ματθαίος 5:21-22
Ακούσατε ότι ειπώθηκε στους αρχαίους: «Μη φονεύσεις»· και όποιος φονεύσει, θα είναι ένοχος στην κρίση. Εγώ, όμως, σας λέω ότι, καθένας που οργίζεται αναίτια ενάντια στον αδελφό του, θα είναι ένοχος στην κρίση, και όποιος πει στον αδελφό του: Ρακά, θα είναι ένοχος στο συνέδριο· και όποιος πει: Μωρέ, θα είναι ένοχος στη γέεννα της φωτιάς.
4 β Ο Ιησούς προσβάλει τους Φαρισαίους και τους αποκαλεί ανόητους, μωρούς. Κάτι που ο ίδιος είχε περιγράψει ως αμαρτία.
Λουκάς 11:39-40
Του είπε τότε ο Κύριος: «Λοιπόν, εσείς οι Φαρισαίοι καθαρίζετε το έξω μέρος του ποτηριού και του πιάτου, το εσωτερικό σας όμως είναι γεμάτο από αρπακτικότητα και πονηριά. Ανόητοι! Αυτός που έφτιαξε το εξωτερικό, δεν έφτιαξε μήπως και το εσωτερικό;
Επίσης αποκαλεί ανόητους τους ίδιους τους μαθητές του.
Λουκάς 24:24-25
Έτσι λοιπόν μερικοί από τους δικούς μας πήγαν στο μνήμα και το βρήκαν ακριβώς όπως το είπαν και οι γυναίκες. Αυτόν όμως δεν τον είδαν. Τότε αυτός τους είπε: «Ω, ανόητοι, που το μυαλό σας είναι τόσο αργοκίνητο στο να πιστέψετε σε όλα όσα είπαν οι προφήτες!
Συμπέρασμα: Ο Ιησούς αμαρτάνει ακόμα και με τα κριτήρια που ορίζει ο ίδιος.
5 α Στις δέκα εντολές βρίσκουμε: τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου. Προφανώς, όποιος παρακούσει την θεϊκή αυτή εντολή διαπράττει αμάρτημα. Για παράδειγμα, κανένας δεν θα δικαίωνε ένα παιδί το οποίο φεύγει κρυφά από τους γονείς του, αναγκάζοντάς τους να το ψάχνουν για 3 μέρες. Όταν τελικά το βρίσκουν, εκείνο αντί να απολογηθεί για την αναστάτωση και την ανησυχία των γονιών του, τους κατηγορεί πως κακώς τον έψαξαν! Αυτό το παιδί στα μάτια του θεού έχει αμαρτήσει.
5 β Ας δούμε την συμπεριφορά του Ιησού παιδί: Σέβεται τους γονείς του;
Λουκάς 2:43-49
Κι όταν πέρασαν οι μέρες και επέστρεφαν πίσω, το παιδί, ο Ιησούς, παρέμεινε στα Ιεροσόλυμα χωρίς να το αντιληφτούν ο Ιωσήφ και η μητέρα του. Εκείνοι όμως νομίζοντας πως βρίσκεται μέσα στην ομάδα των συνοδοιπόρων τους, διάνυσαν μιας ημέρας δρόμο αναζητώντας τον ανάμεσα στους συγγενείς και γνωστούς. Κι επειδή δεν τον βρήκαν, γύρισαν πίσω στην Ιερουσαλήμ γυρεύοντάς τον. Έτσι, ύστερα από τρεις μέρες τον βρήκαν να κάθεται στο ναό ανάμεσα στους δασκάλους και να τους ακούει και να τους υποβάλλει ερωτήσεις. Κι όλοι εκείνοι που τον άκουγαν έμεναν κατάπληκτοι με τη σύνεση και τις απαντήσεις του. Όταν τον είδαν λοιπόν απόρησαν, και του είπε η μητέρα του: «Παιδί μου, γιατί μας το έκανες αυτό; Να κοίτα! Ο πατέρας σου κι εγώ με αγωνία στην ψυχή σε αναζητούσαμε». Κι εκείνος τους απάντησε: «Τι θα πει με αναζητούσατε; Δεν ξέρατε ότι στα έργα του Πατέρα μου πρέπει να μετέχω;».
Συμπέρασμα: δεν υπακούει στην εντολή που δόθηκε από τον ίδιο τον Θεό. Αμαρτάνει στα μάτια του Θεού, δηλαδή του εαυτού του.
6 α Ο Ιησούς έδωσε κάποιες εντολές στους ακολούθους του, όπως:
αγάπα τον πλησίον σου, όπου πλησίον σύμφωνα με την διδασκαλία της εκκλησίας δεν είναι μόνο όσοι είναι κοντά του, όσοι έχουν ίδιες αντιλήψεις, αλλά όλοι οι άνθρωποι.
Μάρκος 12:31
Και δεύτερη, όμοια μ' αυτή είναι: Θ' αγαπήσεις τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου. Μεγαλύτερη απ' αυτές δεν υπάρχει άλλη εντολή».
αγάπα τους εχθρούς σου
Ματθαίος 5:44
Εγώ όμως σας λέω να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να ευλογείτε εκείνους που σας καταριούνται, να φέρεστε καλά σ' εκείνους που σας μισούν και να προσεύχεστε για εκείνους που σας προσβάλλουν και σας κατατρέχουν,
Πως τα εφάρμοσε όλα αυτά ο ίδιος; Πως έδωσε το παράδειγμα, ο κήρυκας της αγάπης;
6β Έδωσε εντολή στους μαθητές του να μην πάνε σε πόλεις αλλοφύλων
Ματθαίος 10:5-6
Αυτούς τους δώδεκα απέστειλε ο Ιησούς, αφού τους έδωσε οδηγίες λέγοντάς τους: «Μην πάρετε το δρόμο προς τα έθνη και σε πόλη Σαμαρειτών να μην μπείτε. Πηγαίνετε, καλύτερα, στα πρόβατα τα χαμένα του λαού Ισραήλ.
Απείλησε τους εχθρούς του
Ματθαίος 23:33
Φίδια! Γεννήματα φαρμακερών φιδιών! Πώς θα ξεφύγετε από την καταδίκη σας στη γέεννα;»
Μαστίγωσε εκείνους που θεωρούσε πως δεν φέρονται σωστά
Ιωάννης 2:15
Έκανε τότε ένα μαστίγιο από σκοινά και τους έβγαλε όλους έξω από το ναό μαζί με τα πρόβατα και τα βόδια. Και των σαράφηδων τα νομίσματα τα σκόρπισε, και τα τραπέζια τους τα αναποδογύρισε.
Συμπέρασμα: Υποκρισία. Ο Ιησούς δεν έπραττε όσα κήρυττε, ή έλεγε ψέματα για τα πραγματικά του πιστεύω.
Μήπως τελικά ακόμα ένα βασικό δόγμα της ορθοδοξίας καταρρέει;
