Χριστιανοί καταστροφείς του πολιτισμού

Σε μια προσπάθεια να διαστρεβλώσουν την ιστορία μας οι χριστιανοί απολογητές ισχυρίζονται πως χάρη στον χριστιανισμό διεσώθη η ελληνική γραμματεία. Έσωσαν λένε τα συγγράμματα των προγόνων μας, αλλά δεν μας λένε... από ποιούς; Ποιοί ήταν οι βάρβαροι που έψαχναν να τα καταστρέψουν; Ποιοί εχθρεύονταν τόσο τον Ελληνισμό ώστε έκαψαν πάνω από το 90% των Ελληνικών συγγραμμάτων και απειλούσαν με θάνατο όσους πίστευαν τους φιλόσοφους αντί τη Βίβλο; Η προφανής απάντηση είναι: οι Χριστιανοί. Ώστε φτάνουμε στο απίθανο συμπέρασμα πως οι Χριστιανοί έσωσαν την Ελληνική γραμματεία...από τους ίδιους!
Άκουσα και το ανεκδιήγητο: μα οι Βυζαντινοί δεν έσωσαν τα έργα των αρχαίων από τον ...χρόνο; Να υποθέσουμε πως για κάποιον άγνωστο, μυστήριο λόγο οι Έλληνες εθνικοί σταμάτησαν να γράφουν και τη σκυτάλη πήραν οι χριστιανοί; Είναι επιχείρημα αυτό; Οι άνθρωποι που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην φιλοσοφία και την καλλιέργεια του πνεύματος σταμάτησαν να παράγουν νέα ή να αντιγράφουν εκείνα των προγόνων τους...έτσι! Αντίθετα, οι χριστιανοί καλόγεροι που έγραφαν πάνω στα παλίμψηστα, έσπαγαν αγάλματα θεών, έκαιγαν Ελληνικούς ναούς, πρέπει να πιστέψουμε πως έσωσαν τα βιβλία; Πριν ή μετά το κάψιμό τους;
Πόσο φιλέλληνες ήταν οι καλόγεροι, φαίνεται από τα λόγια των εκκλησιαστικών πατέρων. Ένα απειροελάχιστο δείγμα αγάπης προς την Ελλάδα:

Ι. Χρυσόστομος :
«Όσο πιο βάρβαρο ένα έθνος φαίνεται και της ελληνικής απέχει παιδείας, τόσο λαμπρότερα φαίνονται τα ημέτερα. Ούτος ο βάρβαρος, την οικουμένη ολάκερη κατέλαβε και ενώ πάντα τα των Ελλήνων σβήνουν και αφανίζονται, τούτου καθ’ έκαστη λαμπρότερα γίνονται»

«Τι λοιπόν, άγιος έσται ο ναός του Σεράπιδος δια τα βιβλία; Μη γένοιτο!... αλλά δαίμονες οικούσι τον τόπον... μάλλον δε και αυτών (των Ελλήνων) όντων δαιμόνων... και παρ’ αυτών βωμός στέκει απάτης αόρατος εις τον οποίον ψυχάς ανθρώπων θυσι­ά­ζουσι... κατάλαβε λοιπόν και φανέρωσε ότι δαίμονες κατοικούν εκεί».

Μέγας Βασίλειος: «Είναι εχθροί οι Έλληνες, διότι διασκεδάζουν καταβροχθίζοντας με ορθάνοικτο στόμα τον "Ισραήλ". Στόμα δε λέγει εδώ ο προφήτης την σοφιστική του λόγου δύναμη, η οποία τα πάντα χρησιμοποίησε για να παραπλανήσει τους εν απλότητα πιστευσάντων».

Αυτοί οι άνθρωποι έβριζαν την ελληνική φιλοσοφία, θεωρούσαν πως όποιος ήταν βάρβαρος είναι ανώτερος από όποιον έχει ελληνική παιδεία, πίστευαν πως στις βιβλιοθήκες κατοικούν δαίμονες. Αυτοί έσωσαν τον εχθρό τους; Για ποιό λόγο; Για να συνεχίσει να διαφθείρει ψυχές Χριστιανών;
Πόσο υποτιμούν την νοημοσύνη μας επιτέλους;

Οι Ελληνικές δέκα εντολές

Το μίσος για τους λύκους

Ελληνικός Μονοθεϊσμός

Ένα επιχείρημα των χριστιανών είναι πως οι φιλόσοφοι πρόγονοί μας ήταν στην πραγματικότητα μονοθεϊστές και μάλιστα πίστευαν στο θεό της Βίβλου. Προσπαθούν να μας πουν, «ορίστε, τα φωτισμένα μυαλά δέχτηκαν την αληθινή πίστη, εσείς γυρίζεται στην πλάνη των αμόρφωτων προγόνων, δηλαδή του απλού λαού». Το πιο συνηθισμένο επιχείρημα τους είναι πως οι μεγαλύτεροι φιλόσοφοι ήδη από τον 6ο π.Χ. αιώνα καλλιέργησαν μονοθεϊστικές αντιλήψεις.
Αν ρωτήσουμε τα ονόματα των φιλοσόφων, παραθέτουν αποσπάσματα από τον Αριστοτέλη, τους Ορφικούς ύμνους ή ακόμα και τον Πλάτωνα, όπου δεν χρησιμοποιούν τη λέξη «θεοί», αλλά «θεός». Αυτό δεν είναι απόδειξη μονοθεϊσμού, δυστυχώς για αυτούς. Οι φιλόσοφοι έβλεπαν την θεϊκή ενέργεια ως μια, κοινή για όλους τους θεούς. Όχι έναν θεό, αλλά πολλούς θεούς. Όχι έναν δημιουργό, αλλά ενέργεια δημιουργίας με πολλές εκδηλώσεις.
Στην Ελληνική αντίληψη ο Ένας θεός δημιουργός των πάντων δεν υπάρχει γιατί για να υπάρξει τίθεται η ερώτηση: είναι αγέννητος ή όχι;
Αν γεννήθηκε, μας απασχολεί ο γεννήτορας. Αν ο θεός είναι το πρωταρχικό Ον, ο δημιουργός του πρέπει να είναι μη-ον. Μα δεν μπορεί να δημιουργήσει το μη-Ον. Άρα ο δημιουργός του θεού είναι το Ον.
Βέβαια ο χριστιανισμός έφυγε από το αδιέξοδο με την παραδοχή πως ο θεός τους είναι αγέννητος. Μα τότε θα είναι άπειρος, δίχως αρχή άρα δίχως τέλος. Ως άπειρος, δεν μπορεί να βρίσκεται πουθενά γιατί δεν χωράει ούτε μέσα στον εαυτό του, εφόσον ο εαυτός του καθορίζει όριο.
Η θεϊκή ενέργεια του Ελληνικού κόσμου με τις άπειρες εκδηλώσεις μπορεί να είναι η γενεσιουργός δύναμη δίχως να πέφτουμε σε αδιέξοδα. Είναι άπειρη, αλλά διαιρείται συνεχώς.
Έχοντας περιγράψει εν συντομία τον «μονοθεϊσμό» των φιλοσόφων, ξαναγυρνάμε στο αρχικό ερώτημα. Ποιοί Έλληνες φιλόσοφοι δέχτηκαν τον χριστιανισμό; Μήπως η Υπατία την οποία οι χριστιανοί κατακρεούργησαν επειδή ήταν εθνική; Ο νεοπλατωνικός Σώπατρος που μαρτύρησε με πρόσχημα πως η «σοδειά ήταν κακή και ευθύνονται οι μάντεις»; Μήπως οι υπόλοιποι σφαγιασθέντες Έλληνες φιλόσοφοι; Αν ήταν όπως τα λένε, αν με τη θέλησή τους δέχτηκαν το χριστιανισμό, ποιός ο λόγος να γίνουν οι σφαγές, οι καταστροφές και τα ανθελληνικά διατάγματα των Βυζαντινών αυτοκρατόρων;

Ένας άθεος συναντάει το θεό

Η εξομολόγηση ενός άθεου

ΕΚΑΣ ΒΕΒΗΛΟΙ

Η έννοια σοφός αρχικά σήμαινε τον άνθρωπο που είναι έμπειρος σε κάποια τέχνη και αργότερα τον άνθρωπο που γνώριζε πολλά πράγματα, τον πολυμαθή. Γενικά τον άνθρωπο που είχε πείρα της ζωής και μεγάλη σύνεση. Ένας άνθρωπος που είχε αποκτήσει σοφία, που αγαπούσε την μάθηση, είχε ανήσυχο πνεύμα και δεν επαναπαύονταν στις ελάχιστες γνώσεις που προσφέρουν οι αισθήσεις, ονομάζονταν φιλόσοφος.
Μητέρα της φιλοσοφίας υπήρξε η Ελλάδα. Εδώ γεννήθηκαν και δίδαξαν τα λαμπρότερα πνεύματα. Δημιούργησαν και ανέπτυξαν την ιστορία, τη μουσική, τα μαθηματικά, την αρμονία, την γεωμετρία, τις τέχνες, για να αναφέρουμε ελάχιστες από τις δημιουργίες του Ελληνικού κόσμου.
Το παράδοξο: κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν πως όλα καλά όσα δίδαξαν οι πρόγονοί μας, όλα σωστά τα είπαν και τα έκαναν... όλα ...εκτός από τα θρησκευτικά.
Κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν πως οι Έλληνες ήταν τόσο δεισιδαίμονες ώστε πίστευαν σε είδωλα, σε πέτρες και ξύλα.
Ακόμα χειρότερα, κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν πως οι φιλόσοφοι, οι διδάσκαλοι της ανθρωπότητας ήταν πλανεμένοι!

Εκάς οι βέβηλοι

Ας παρουσιάσουν την ελάχιστη απόδειξη πως ο δικός τους θεός είναι αληθινός. Ας μιλήσουν επιτέλους με στοιχεία, αντί αερολογίες, απειλές και ειρωνείες. Όταν οι ίδιοι που επικαλούνται την καθαρότητα των τάχα θεόπνευστων γραφών τους είναι τόσο βρώμικοι ώστε καταλήγουν ακόμα και στην φυλακή, πως τολμούν να ιεροσυλούν ισχυριζόμενοι πως αντιπροσωπεύουν την θεϊκή παρουσία στη γη;
Ας αναλογιστούν οι βέβηλοι τις ηθικές αξίες του Ελληνισμού, την Αρετή των Ελλήνων φιλοσόφων και ας συγκρίνουν την σημερινή κατάντια.

ΟΙ ΠΟΛΥΘΕΟΙ

Μακαρισμένος εσύ που μελέτησες
να τον ορθώσεις απάνω στους ώμους σου
το συντριμμένο ναό των Ελλήνων!
Του Νόμου τ' άγαλμα σταίνεις κορώνα του,
στις μαρμαρένιες κολώνες του σκάλισες
τους λογισμούς των Πλωτίνων.

Είδες τον κόσμο κι ατέλειωτο κι άναρχο
ψυχών και θεών, μαζί κύριων και υπάκουων,
σφιχτοδετά κρατημένη αρμονία
και των καπνών και των ίσκιων τα είδωλα
παραμερίζοντας όλα, ίσα τράβηξες
προς την Αιτία
και σε κρυψώνα ιερό, και σωπαίνοντας
έσπειρες, έξω απ' το μάτι του βέβηλου,
κ' έπλασες λιόκαλη εσύ σπαρτιάτισσα
τη θυγατέρα σου την Πολιτεία.

Στους χριστιανούς τους μισόζωους ανάμεσα
ξαναζωντάνεψες Ολυμπους άγνωρους,
έθνη καινούριων αθανάτων κι άστρων
μέσα σε σένα Λυκούργοι και Πλάτωνες
απαντηθήκαν, το λόγο ξανάνιωσες
των Ζωροάστρων

Κι αφού το τέκνο μεγάλωσες, ένιωσες
τότε μονάχα την κούραση, κ' έγειρες
ζωή κατόχρονη ισόθεης σκέψης,
κι αλαφροπήρε σε ο θάνατος κ' έφυγες
το μυστικό, τρισμακάριε, τον ίακχο
με τους Ολύμπιους θεούς να χορέψης

Σοφός, κριτής και προφήτης μας μοίρασες
από το γάλα που εσένα σε πότισε
της ουρανίας Αφροδίτης η ρώγα.
Του κόσμου αφήνεις το τέκνο, το θάμα σου
μα ο μισερός κι ο στραβός κι ο ζηλόφτονος
λυσσομανάει και το ρίχνει στη φλόγα.

Όμως ο αέρας τριγύρω στη φλόγα σου
πνοή σοφίας κι αλήθειες πνοή γίνεται,
κι από τη θράκα της φλόγας πετάχτη
στον ήλιο ολόισα ένας νους μεγαλόφτερος
τ' αποκαίδια σου κρύβουμε γκόλφια μας,
και θησαυρός της φωτιάς σου είν' η στάχτη!

Κωστής Παλαμάς

Αρχαία Ελλάδα- Φιλοσοφία

Δελφικα Παραγγέλματα

Μέρος Δεύτερο

ΜΗ ΑΡΧΕ ΥΒΡΙΖΩΝ
Να μην κυριαρχείς με ύβρη
ΓΛΩΤΤΗΣ ΑΡΧΕ
Να εξουσιάζεις την γλώσσα σου
ΦΙΛΙΑΝ ΑΓΑΠΑ
Να αγαπάς τη φιλία
ΣΟΦΙΑΝ ΖΗΛΟΥ
Να επιζητάς τη σοφία
ΕΠΑΙΝΕΙ ΑΡΕΤΗΝ
Να επαινείς την αρετή
ΕΧΘΡΟΥΣ ΑΜΥΝΟΥ
Να αμύνεσαι απέναντι στους εχθρούς
ΚΡΙΤΗΝ ΓΝΩΘΙ
Να γνωρίζεις τον κριτή
ΤΥΧΗΝ ΝΟΜΙΖΕ
Να αναγνωρίζεις την τύχη
ΦΘΟΝΕΙ ΜΗΔΕΝΙ
Να μην φθονείς κανέναν
ΕΛΠΙΔΑ ΑΙΝΕΙ
Να δοξάζεις την ελπίδα
ΓΑΜΟΥΣ ΚΡΑΤΕΙ
Να διαφυλάσσεις τον γάμο
ΕΥΕΡΓΕΣΙΕΣ ΤΙΜΑ
Να τιμάς τις ευεργεσίες
ΔΙΚΑΙΩΣ ΚΤΩ
Να αποκτάς δίκαια
ΨΕΓΕ ΜΗΔΕΝΑ
Να μην κατηγορείς κανέναν
ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΝΤΕΧΟΥ
Να πειθαρχείς στην εκπαίδευση
ΑΜΑΡΤΑΝΩΝ ΜΕΤΑΝΟΕΙ
Όταν σφάλλεις, να μετανοείς
ΒΟΥΛΕΥΟΥ ΧΡΟΝΩ
Να αποφασίζεις την κατάλληλη στιγμή
ΦΙΛΙΑΝ ΦΙΛΑΤΤΕ
Να διαφυλάσσεις τη φιλία
ΠΟΝΕΙ ΜΕΤ' ΕΥΚΛΕΙΑΣ
Να αγωνίζεσαι με δόξα
ΑΤΥΧΟΥΝΤΙ ΣΥΝΑΧΘΟΥ
Να συμπάσχεις με τον δυστυχή
ΕΠΑΓΓΕΛΟΥ ΜΗΔΕΝΙ
Μην υπόσχεσαι σε κανέναν
ΦΘΙΜΕΝΟΥΣ ΜΗ ΑΔΙΚΕΙ
Να μην αδικείς τους νεκρούς
ΠΑΙΣ ΩΝ ΚΟΣΜΙΟΣ ΙΣΘΙ
Ως παιδί να είσαι κόσμιος
ΜΕΣΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣ
Ως μεσήλικας να είσαι δίκαιος
ΑΠΟΚΡΙΝΟΥ ΕΝ ΚΑΙΡΩ
Να αποκρίνεσαι την κατάλληλη στιγμή
ΟΦΘΑΛΜΟΥ ΚΡΑΤΕΙ
Να κυριαρχείς της ματιάς σου
ΕΥΠΡΟΣΗΓΟΡΟΣ ΓΙΝΟΥ
Να είσαι ευπροσήγορος
ΣΕΑΥΤΟΝ ΕΥ ΠΟΙΕΙ
Να ευεργετείς τον εαυτό σου
ΧΑΡΙΖΟΥ ΑΒΛΑΒΩΣ
Να ευχαριστείς χωρίς να βλάπτεις
ΕΥ ΠΑΣΧΕ ΩΣ ΘΝΗΤΟΣ
Να περνάς καλά ως θνητός
ΗΒΩΝ ΕΓΚΡΑΤΗΣ
Ως έφηβος να είσαι εγκρατής
ΤΥΧΗΝ ΜΗ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ
Να μην πιστεύεις την τύχη
ΜΗ ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΥ ΛΥΠΟΥ
Να μην λυπάσαι για όλα
ΕΞ ΕΥΓΕΝΩΝ ΓΕΝΝΑ
Να δημιουργείς με ευγενή υλικά
ΚΑΚΙΑΣ ΑΠΕΧΟΥ
Να απέχεις από την κακία
ΙΔΙΑ ΦΥΛΑΤΤΕ
Να προστατεύεις ό,τι είναι δικό σου
ΕΓΓΥΗΝ ΦΕΥΓΕ
Να αποφεύγεις τις υποσχέσεις
ΔΑΠΑΝΩΝ ΑΡΧΟΥ
Να διαχειρίζεσαι σωστά τις δαπάνες
ΑΙΣΧΥΝΗΝ ΣΕΒΟΥ
Να σέβεσαι τη συστολή
ΧΑΡΙΝ ΕΚΤΕΛΕΙ
Να εκπληρώνεις τις χάρες
ΤΥΧΗΝ ΣΤΕΡΓΕ
Να αγαπάς την τύχη
ΑΚΟΥΩΝ ΟΡΑ
Όταν ακούς να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά
ΟΡΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Να σκέπτεσαι το μέλλον σου
ΑΛΛΟΤΡΙΩΝ ΑΠΕΧΟΥ
Να μένεις μακρυά από ό,τι ανήκει σε άλλους
ΚΟΙΝΟΣ ΓΙΝΟΥ
Να είσαι κοινωνικός
ΕΥΓΕΝΕΙΑΝ ΑΣΚΕΙ
Να είσαι ευγενικός
ΑΠΛΩΣ ΔΙΑΛΕΓΟΥ
Να μιλάς με απλό τρόπο
ΕΥΤΥΧΙΑΝ ΕΥΧΟΥ
Να εύχεσαι την ευτυχία
ΚΤΩΜΕΝΟΣ ΗΔΟΥ
Να είσαι ευχαριστημένος με όσα αποκτάς
ΕΥΦΗΜΟΣ ΙΣΘΙ
Να φροντίζεις την καλή σου φήμη
ΦΙΛΩ ΧΑΡΙΖΟΥ
Να ευχαριστείς τους φίλους σου
ΧΡΟΝΟΥ ΦΕΙΔΟΥ
Να μην σπαταλάς το χρόνο σου
ΟΜΟΙΟΙΣ ΧΡΩ
Να συναναστρέφεσαι τους ομοίους σου
ΤΕΛΕΥΤΩΝ ΑΛΥΠΟΣ
Ως ετοιμοθάνατος να μην λυπάσαι
ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΘΗΡΩ
Να επιδιώκεις το συμφέρον
ΚΑΙΡΟΝ ΠΡΟΣΔΕΧΟΥ
Να καλοδέχεσαι την ευκαιρία
ΕΠΙ ΡΩΜΗ ΜΗ ΚΑΥΧΩ
Να μην καυχιέσαι όταν είσαι δυνατός
ΑΡΡΗΤΑ ΜΗ ΛΕΓΕ
Να μη μιλάς για τα απόρρητα
ΕΧΘΡΑΣ ΔΙΑΛΥΕ
Να διαλύεις την έχθρα
ΕΥΦΗΜΙΑΝ ΑΣΚΕΙ
Να καλλιεργείς την καλή φήμη
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΣΟΦΟΣ
Ως ηλικιωμένος να είσαι σοφός
ΟΜΟΝΟΙΑΝ ΔΙΩΚΕ
Να επιδιώκεις την ομόνοια
ΤΟ ΚΡΑΤΟΥΝ ΦΟΒΟΥ
Να σέβεσαι τον ανώτερο
ΓΗΡΑΣ ΠΡΟΣΔΕΧΟΥ
Να αποδέχεσαι τα γηρατειά
ΕΙ
Να είσαι

Δελφικα Παραγγέλματα

Τα παρακάτω ηθικά Δελφικά Παραγγέλματα ή Πυθίας Γράμματα, ήταν εντοιχισμένα στον πρόναο του Ναού του Απόλλωνος στους Δελφούς, για τα οποία ο Παυσανίας στα «Φωκικά» του λέει: «Εν δε τω προνάω τα εν Δελφοίς γεγραμμένα εστίν ωφελήματα ανθρώποις εις βίον».

Μέρος Πρώτο

ΕΡΙΝ ΜΙΣΕΙ
Να μισείς την έριδα
ΚΑΚΙΑΝ ΜΙΣΕΙ
Να μισείς την κακία
ΧΡΗΣΜΟΥΣ ΘΑΥΜΑΖΕ
Να εκτιμάς τους χρησμούς
ΓΝΩΘΙ ΜΑΘΩΝ
Να κατανοείς αυτά που μαθαίνεις
ΕΥΛΟΓΕΙ ΠΑΝΤΑΣ
Να λες καλό λόγο για όλους
ΗΤΤΩ ΥΠΟ ΔΙΚΑΙΟΥ
Να υποτάσσεσαι στο δίκαιο
ΕΠΟΥ ΘΕΟ
Ακολούθα το Θεό
ΔΟΛΟΝ ΦΟΒΟΥ
Να φοβάσαι το δόλο
ΥΒΡΙΝ ΜΙΣΕΙ
Να μισείς την ύβρη
ΑΠΕΧΘΕΙΑ ΦΕΥΓΕ
Να αποφεύγεις την απέχθεια
ΚΡΙΝΕ ΔΙΚΑΙΑ
Να μισείς την κακία
ΠΛΟΥΤΕΙ ΔΙΚΑΙΩΣ
Να πλουτίζεις δίκαια
ΕΡΓΑΖΟΥ ΚΤΙΤΑ
Να εργάζεσαι για να αποκτάς
ΓΛΩΤΤΑΝ ΙΣΧΕ
Να συγκρατείς τη γλώσσα σου
ΦΕΙΔΟΜΕΝΟΣ ΜΗ ΛΕΙΠΕ
Να μένεις φειδωλός
ΚΙΝΔΥΝΕΥΕ ΦΡΟΝΗΜΩΣ
Να κινδυνεύεις με σύνεση
ΑΚΟΥΣΑΣ ΝΟΕΙ
Να κατανοείς ακούγοντας
ΕΧΩΝ ΧΑΡΙΖΟΥ
Όταν έχεις να χαρίζεις
ΙΚΕΤΑΣ ΑΙΔΟΥ
Να σέβεσαι τους ικέτες
ΓΟΝΕΙΣ ΑΙΔΟΥ
Να σέβεσαι τους γονείς
ΠΑΣΙΝ ΑΡΜΟΖΟΥ
Να προσαρμόζεσαι σε όλα
ΥΙΟΥΣ ΠΑΙΔΕΥΕ
Να εκπαιδεύεις τους γιους σου
ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ
Να μην υπερβάλλεις
ΓΝΩΘΙ ΣΕΑΥΤΟΝ
Να γνωρίζεις τον εαυτό σου
ΟΝΕΙΔΟΣ ΕΧΘΑΙΡΕ
Να εχθρεύεσαι όσα σε ντροπιάζουν
ΓΑΜΕΙΝ ΜΕΛΛΕ
Να έχεις στα σχέδιά σου το γάμο
ΦΡΟΝΕΙ ΘΝΗΤΑ
Να σκέφτεσαι ως θνητός
ΑΡΧΕ ΣΕΑΥΤΟΥ
Να έχεις αυτοκυριαρχία
ΠΡΟΝΟΙΑ ΤΙΜΑ
Να εκτιμάς τη βοήθεια
ΣΟΦΟΙΣ ΧΡΩ
Να συμβουλεύεσαι τους σοφούς
ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΓΙΝΟΥ
Να γίνεις φιλόσοφος
ΚΑΙΡΟΝ ΓΝΩΘΙ
Να γνωρίζεις την ευκαιρία
ΣΑΥΤΟΝ ΙΣΘΙ
Να είσαι ο εαυτός σου
ΞΕΝΟΣ ΩΝ ΙΣΘΙ
Όταν είσαι ξένος να το αναγνωρίζεις
ΘΥΜΟΥ ΚΡΑΤΕΙ
Να συγκρατείς το θυμό σου
ΦΡΟΝΗΣΙΝ ΑΣΚΕΙ
Να εξασκείς τη σύνεση
ΦΙΛΟΥΣ ΒΟΗΘΕΙ
Να βοηθάς τους φίλους
ΤΕΧΝΗ ΧΡΩ
Να ασκείς την τέχνη
ΦΟΝΟΥ ΑΠΕΧΟΥ
Να απέχεις από το φόνο
ΟΣΙΑ ΚΡΙΝΕ
Να ξεχωρίζεις τα όσια
ΕΥΧΟΥ ΔΥΝΑΤΑ
Να εύχεσαι το εφικτό
ΛΑΒΩΝ ΑΠΟΔΟΣ
Όταν παίρνεις να δίνεις
ΥΦΟΡΩ ΜΗΔΕΝΑ
Να μην υποτιμάς κανέναν
ΕΣΤΙΑΝ ΤΙΜΑ
Να τιμάς την οικία σου
ΓΝΟΥΣ ΠΡΑΤΤΕ
Να πράττεις με επίγνωση
ΘΝΗΣΚΕ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ
Να πεθαίνεις για την πατρίδα σου
ΕΠΙ ΝΕΚΡΟ ΜΗ ΓΕΛΑΣ
Να μην περιγελάς τους νεκρούς
ΟΜΙΛΕΙ ΠΡΑΟΣ
Να μιλάς με πραότητα
βΙΑΣ ΜΗ ΕΧΟΥ
Να μην είσαι βίαιος
ΑΔΩΡΟΔΟΚΗΤΟΣ ΔΙΚΑΖΕ
Να κρίνεις χωρίς δωροδοκία
ΤΩ ΒΙΩ ΜΗ ΑΧΘΟΥ
Να μη σε βαραίνει η ζωή
ΣΕΑΥΤΟΝ ΑΙΔΟΥ
Να σεβεσαι τον εαυτό σου
ΑΠΟΝΤΙ ΜΗ ΜΑΧΟΥ
Να μη μάχεσαι τον απόντα
ΟΥΣ ΤΡΕΦΕΙΣ ΑΓΑΠΑ
Να αγαπάς αυτούς που τρέφεις
ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΔΙΔΑΣΚΕ
Να διδάσκεις τους νεότερους
ΑΙΤΙΩ ΠΑΡΟΝΤΑ
Να μην κατηγορείς κάποιον κρυφά
ΦΙΛΟΦΡΟΝΕΙ ΠΑΣΙΝ
Να έχεις κάτι καλό να πεις για όλους
ΥΙΟΙΣ ΜΗ ΚΑΤΑΘΑΡΡΕΙ
Να μην αποκαρδιώνεις τα παιδιά σου
ΛΕΓΕ ΕΙΔΩΣ
Να μιλάς όταν γνωρίζεις
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΝ ΑΙΔΟΥ
Να σέβεσαι τους μεγαλύτερους
ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
Να στεφανώνεις τους προγόνους σου