Γυναικεία πρόσωπα στην αρχαία Ελλάδα

Ελληνίδες, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Zeitgeist: η ταινία!

Αμαζόνες: Ανάμνηση της μητριαρχίας ή συμβολισμός της Μεγάλης Τροφού;

Τις Αμαζόνες τις θεωρούσαν κόρες του Άρη, του Θεού του πολέμου, εξαιτίας της πολεμικότητας και της μαχητικότητας που τις διάκρινε και της Αρμονίας ή κατά άλλη εκδοχή κόρες της θεάς Αθηνάς.

Ο θρύλος είχε πάρει τεράστια έκταση στον αρχαίο κόσμο.
Κάποτε πήγε στη χώρα τους ο Ηρακλής, με εντολή του Ευρυσθέα, να πάρει τη ζώνη της βασίλισσάς τους της Ιππολύτης και να τη μεταφέρει στις Μυκήνες.
Οι Αμαζόνες όμως αντιστάθηκαν στην απαίτηση του Ηρακλή, που, για να επιτύχει στο σκοπό του, σκότωσε τη βασίλισσα Ιππολύτη και της πήρε την περίφημη ζώνη.
Κατά τη διάρκεια αυτής της εκστρατείας, ο Θησέας, που συνόδευε τον Ηρακλή, έκλεψε μία Αμαζόνα, την Αντιόπη. Για να εκδικηθούν οι Αμαζόνες κατέλαβαν την Αττική και επιτέθηκαν στην Αθήνα αλλά δεν μπόρεσαν να την καταλάβουν. Αντιθέτως, πάρα πολλές από αυτές έπεσαν στη μάχη και θάφτηκαν στις γύρω περιοχές.
Ο Όμηρος τις μνημονεύει στην Ιλιάδα, συμπεριλαμβάνοντας τις Αμαζόνες στον κατάλογο όσων συμμάχησαν με τους Τρώες εναντίον των Αχαιών με αρχηγό τους την περίφημη Πενθεσίλεια, που την αγάπησε και τη σκότωσε ο Αχιλλέας.
Ο Όμηρος λέει πως οι Αμαζόνες συγκρούστηκαν με το Βελλερεφόντη που τις εξόντωσε, ενώ ο Πίνδαρος συμπληρώνει πως τις σκότωσε με τα βέλη του, που τα έριχνε από ψηλά, πάνω στο φτερωτό του άλογο, τον Πήγασο.

Το 1542, μια ομάδα Ισπανών στρατιωτών με επικεφαλής τον Φρανθίσκο ντε Ορελιάνα βρισκόταν σε εξερευνητική αποστολή στη Βραζιλία, όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με μια φυλές πολεμιστών, που είχαν επικεφαλείς τους γυναίκες. Οι Ισπανοί πίστεψαν ότι αντίκριζαν Αμαζόνες. Σε ανάμνηση αυτής της συνάντησης, το ποτάμι ονομάστηκε Ποταμός των Αμαζόνων (Αμαζόνιος).

Οι θρύλοι γι´ αυτές είναι πολλοί. Ο πιο διαδεδομένος αναφέρει ότι από μικρές καυτηρίαζαν το δεξί τους στήθος για να χειρίζονται καλύτερα το τόξο. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, η παρεξήγηση προέρχεται από την ετυμολογική ανάλυση του ονόματος «Αμαζών»: η «α-μαζός», δηλαδή αυτή που της λείπει ο ένας μαστός. Η σωστή ετυμολογία της λέξης ήταν μάλλον διαφορετική και κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από το «αμάζώσαι»: «εκείνες που ζουν μαζί», όπως ακριβώς έκαναν οι γυναίκες πολεμιστές.

Σωστότερη δείχνει η εκδοχή πως το α είναι επιτακτικό και η ονομασία σημαίνει εκείνες που έχουν πολλούς μαστούς, συνδέοντας τις Αμαζόνες με την Εφεσία Άρτεμη η οποία συμβολίζει την Μεγάλη Μητέρα Τροφό.

Ο μύθος των πολεμικών αυτών γυναικών στον αρχαίο ελληνικό κόσμο ίσως είναι ανάμνηση του παλιού καθεστώτος της μητριαρχίας - της κυριαρχίας δηλαδή των γυναικών στην κοινωνική, πολιτική και στρατιωτική ζωή - που επικράτησε στα προϊστορικά χρόνια πριν από το καθεστώς της πατριαρχίας.
Οι θρύλοι για την ύπαρξη των γυναικοκρατούμενων πολιτειών με Αμαζόνες ήταν διαδεδομένοι και στα χρόνια του Βυζαντίου και στο μεσαίωνα. Στα ακριτικά τραγούδια αναφέρονται οι σκληροί αγώνες του ήρωα Διγενή Ακρίτα με την Αμαζόνα Μαξιμώ, που ο λαός τη φαντάστηκε σαν μια υπερφυσική ύπαρξη, αρρενωπή με ένα μαστό. Γι' αυτό και την ονόμαζε και "Μονοβύζω".

Γυμνή αλήθεια

Βιβλικός Ρατσισμός

Η Βίβλος δεν είναι παρά ένα βιβλίο γεμάτο μίσος προς όλους. Οι συγγραφείς της έχουν το θράσος να παρουσιάζουν την Θεϊκή ενέργεια ως ενσωματωμένη σε έναν άκαρδο ρατσιστή δήθεν θεό. Ακολουθούν μερικά πολύ ενδιαφέροντα άκρως ρατσιστικά αποσπάσματα από την θεόπνευστη Βίβλο.

Γένεσις
13:14-5 και 17:8
Ο θεός δίνει στον Αβραάμ και τους απογόνους του τη γη των Χαναναίων, για πάντα. Διαπραγματεύεται την παράδοση μιας ξένης γης στους συμμάχους του, κάτι που οδήγησε στην Μεσανατολική κρίση, που συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας.
17:14
Οποιοδήποτε αγόρι χωρίς περιτομή πρέπει να εγκαταλειφθεί από τους γονείς και την κοινότητα
24:3
Ο Αβραάμ βάζει τον δούλο του να ορκιστεί πως δεν θα αφήσει τον Ισαάκ να παντρευτεί Χαναναία.
28:1
Συνεχίζοντας την οικογενειακή ρατσιστική παράδοση, ο Ισαάκ λέει στον Ιακώβ να μην παντρευτεί Χαναναία.
34:14
Οι γιοι του Ιακώβ δεν ανέχονται να παντρευτεί η αδελφή τους κάποιον απερίτμητο.

Έξοδος
4:24-26
Ο θεός αποφασίζει να σκοτώσει τον Μωυσή επειδή δεν έχει κάνει ακόμα περιτομή στο γιο του.
11:7
Ο θεός θέλει να σκοτώσει τα παιδιά των Αιγυπτίων για να δείξει πως διαφοροποιεί τους Αιγύπτιους και τους Ισραηλίτες

12:29

Ο θεός σκληραίνει την καρδιά του Φαραώ για να έχει δικαιολογία να σκοτώσει τα πρωτότοκα των Αιγυπτίων. Σκότωσε όλα τα πρωτότοκα παιδιά "μέχρι που δεν υπήρχε σπίτι να μην έχει νεκρό".
12:43,45,48
Κανείς ξένος ή απερίτμητος να μην φάει το φαγητό του Πάσχα.
17:14
Ο θεός έχει πόλεμο με τους Αμαληκίτες, που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά.
19:5
Ο θεός προτιμάει τους Ισραηλίτες και τους βάζει πάνω από όλους τους λαούς.
22:18
Δεν θα αφήσεις μάγισσα να ζήσει. Χιλιάδες αθώες γυναίκες σκοτώθηκαν εξαιτίας αυτής της εντολής.
23:24
Μην επιτρέψετε σε άλλους να λατρεύουν τους θεούς τους. Κυριέψτε τους και καταστρέψτε την θρησκευτική τους περιουσία. Η εντολή εφαρμόστηκε και στην Ελλάδα, όπου έκαψαν τους Ναούς μας, κατέστρεψαν τα αγάλματα, έκαψαν τα συγγράματα και σκότωσαν τους φιλόσοφους.
23:27
Ο θεός υπόσχεται να σκοτώσει όποιον συναντήσουν στη "Γη της Επαγγελίας" δηλαδή, τους νόμιμους κατοίκους της χώρας.
30:33
Όποιος αλείψει με ιερό λάδι κάποιον ξένο, να απομονωθεί από τους ανθρώπους του.

Λευιτικόν
21:16-23
Οι άνθρωποι με αναπηρίες δεν πρέπει να πλησιάζουν το βωμό του θεού για να μην τον "μιάνουν". Αυτά τα βλέπουν όσοι τρέχουν τα παιδιά τους στις εκκλησίες; Αν τα παιδιά έχουν κάποιου είδους αναπηρία, ο "καλός θεούλης" τα θεωρεί μίασμα.
25:44-46
Οι ξένοι και οι οικογένειες τους ανήκουν στους Ισραηλίτες με θεϊκή εντολή, για πάντα.

Αριθμοί
1:51, 3:10, 3:38
Όποιος ξένος πλησιάσει την σκηνή των Ισραηλιτών, να θανατώνεται. Απίστευτη βιβλική φιλοξενία.
5:1-4
Με θεϊκή εντολή οι άρρωστοι εγκαταλείπονται να πεθάνουν μόνοι και αβοήθητοι.
21:34-35
Ο θεός παραδίδει στο Μωυσή τους Αμορίτες για να τους σκοτώσει μέχρι τον τελευταίο.
25:6-13
Όταν ένας Ισραηλίτης φέρνει στο σπίτι του μια ξένη γυναίκα ο εγγονός του Ααρών σκοτώνει και τους δύο. Αυτή η πράξη ικανοποιεί τόσο πολύ το θεό, ώστε αποσύρει τις αρρώστιες που είχε στείλει στους Ισραηλίτες ενώ δίνει στο δολοφόνο και την οικογένειά του το δικαίωμα να είναι ιερείς για πάντα.
33:50-56
Ο θεός διατάζει την εξόντωση των Χαναναίων. Αν οι Ισραηλίτες αρνηθούν να υπακούσουν θα εξοντωθούν οι ίδιοι.

Δευτερονόμιο
7:2-3
Ο θεός διατάζει τους Ισραηλίτες να σκοτώσουν χωρίς έλεος όλους τους ξένους που κυριεύουν, ενώ απαγορεύει το γάμο με αλλόφυλους.
7:14-15
Οι αγαπημένοι του θεού ποτέ δεν θα αρρωστήσουν και θα είναι πάντα γόνιμοι. Προφανώς όσοι αρρωσταίνουν και όσοι δεν μπορούν να κάνουν παιδιά δεν ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία. Για κάποιο λόγο δεν τους αγαπάει ο Ιεχωβάς;
23:2
Τα παιδιά που γεννήθηκαν εκτός γάμου είναι μιάσματα. Απαγορεύεται να μπουν σε εκκλησία. Το ίδιο και τα παιδιά τους, μέχρι την δέκατη γενιά. Είπατε κάτι για το θεό της αγάπης;

Ιησούς Ναυή
3:7
Ο θεός (κλασσικά) υπόσχεται να σκοτώσει όλους τους λαούς που θα συναντήσει ο Ιησούς και σε όλο το βιβλίο κάνει αυτό ακριβώς, με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες.

Κριταί
3:28-29, 3:31, 4:15-16, 6:16
Ο θεός παραδίδει στους εκλεκτούς του περισσότερους ανθρώπους για σφάξιμο. Και αυτό συνεχίζεται σε όλο το βιβλίο, με περιγραφές σκοτωμών και υποσχέσεις πως όλοι και όλα ανήκουν στους εκλεκτούς.

Σαμουήλ Α
11:11, 14:12, 14:20, 14:36, 15:2-3, 15:7-26, 15:18-34, 19:8, 23:2-5, 27:8-11, 30:17
Ο θεός διατάζει περισσότερες ρατσιστικές σφαγές.

Σαμουήλ Β
Συνεχίζουμε με σφαγές από τον καλό και αγαπημένο Δαυίδ.
1:15, 5:19-25, 8:2-14, 12:31

Έσδρας
9:2, 10:2-3, 10:12
Οι Ισραηλίτες προσέβαλλαν το θεό επειδή παντρεύτηκαν ξένες γυναίκες. Για να σωθούν από την οργή του πρέπει να εγκαταλείψουν γυναίκες και παιδιά.

Εσθήρ
8:9-11, 8:17, 9:5-6, 9:10, 9:12-16
Το δίλλημα είναι απλό, αλλαξοπιστήστε ή πεθαίνετε.

Ψαλμοί
2:8-9, 59:8, 60:7-8, 78:55, 79:5-6, 110:6, 135:8-10, 144:1, 149:5-8
Ο θεός έχει δικαίωμα να δώσει τα έθνη στους αγαπημένους του σαν δούλους. Θα σκοτώσει τα υπόλοιπα έθνη και θα τα περιγελά. Τα έθνη χωρίζονται σε εκείνα που αρέσουν στο θεό και εκείνα που δεν του αρέσουν και δεν θα τη βγάλουν καθαρή.

Ησαίας
43:3-4, 48:14, 49:26, 60:12, 66:24
Ο θεός πρόθυμα θυσιάζει όλα τα άλλα έθνη για το Ισραήλ. Η μυρωδιά των πτωμάτων θα είναι ευωδία για τον θεό της αγάπης.

Ιεζεκιήλ
30:3, 30:4-26, 32:20-32, 39:6-7, 44:9
Απειλές εναντίων των εθνών. Ο ρατσιστής Ιεχωβάς δεν ανέχεται άλλο έθνος εκτός από τους εκλεκτούς του ( όταν είναι στις καλές του, τις άσχημες μέρες ξεσπάει πάνω τους).

Ρατσιστικός χριστιανισμός

Ματθαίος
10:5-6
Ο Ιησούς λέει στους μαθητές του να πάνε μόνο στους Ισραηλίτες, να κρατηθούν μακριά από τα άλλα έθνη.
12:30
Όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εναντίον μου. Κάτι μου θυμίζει.....
15:22-26 και Μάρκος 7:27
Ο Ιησούς αρνείται να γιατρέψει αλλόφυλους, αποκαλώντας «παιδιά» τους Ισραηλίτες και «σκυλιά» τους υπόλοιπους.

Μάρκος 16:16
Οι αβάπτιστοι είναι καταραμένοι

Λουκάς
10:10-15
Όποια πόλη δεν δεχτεί τους μαθητές του θα καταστραφεί και οι κάτοικοι θα ριχτούν στην κόλαση.
12:43-48
Ο θεός παρομοιάζεται με ιδιοκτήτη που δέρνει τους σκλάβους του.
19:22-27
Ο θεός παίρνει ότι δεν του ανήκει, θερίζει ότι δεν έσπειρε και διατάζει να σφάξουν όσους δεν τον θέλουν να βασιλέψει σε αυτούς.

Ιωάννης
5:16-18, 7:1, 7:13, 8:44, 11:8, 19:7, 19:12-15, 20:19
Οι Εβραίοι φταίνε για όλα, είναι κακοί και υπεύθυνοι για το θάνατο του Ιησού. Αυτά ισχυρίζεται σε όλο το βιβλίο του ο "καλός" Ιωάννης.

Πράξεις
3:23
Όλοι οι μη-χριστιανοί πρέπει να πεθάνουν

Κορινθίους Α
2:15
Οι χριστιανοί μπορούν να κρίνουν τους πάντες, αλλά κανένας δεν έχει δικαίωμα να κρίνει αυτούς.
10:20
Τα έθνη θυσιάζουν στους δαίμονες, μακριά λοιπόν από μη-χριστιανικά έθνη.

Κορινθίους Β
3:14-16, 4:3-4, 6:14-17
Ο θεός τύφλωσε τους μη-χριστιανούς για να μη δουν την αλήθεια. Οι χριστιανοί πρέπει να μείνουν μακριά τους.

Φιλιππησίους
3:2
Ποιούς εννοεί όταν λέει: "προσέξτε τα σκυλιά"; Τι είχε πει ο δάσκαλος Ιησούς;

Τίτος
1:12
Προσβάλλει του Κρητικούς, αποκαλώντας τους ψεύτες, κακά θηρία, οκνηρούς αδηφάγους. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται η αγάπη των χριστιανών για την Ελλάδα.

Ιακώβου
4:4
Όποιος είναι φίλος του κόσμου είναι εχθρός του θεού. Πρέπει να μισούμε τον κόσμο για να αρέσουμε στον Ιεχωβά;

Ιωάννου Α
2:15, 2:22, 4:2-3, 5:12, 5:19
Με λίγα λόγια οι χριστιανοί είναι οι καλοί και όλοι οι άλλοι κακοί που πρέπει να πεθάνουν.

Αποκάλυψη
7:4
Μόνο 144000 εβραίοι θα σωθούν
14:1-4
Μόνο 144000 που δεν μολύνθηκαν με γυναίκες θα σωθούν. Προφανώς όλες οι γυναίκες θα πάνε στην κόλαση έτσι και αλλιώς, αλλά και οι καημένοι άντρες που "μολύνθηκαν" μαζί τους.
22:15
Έξω από την πόλη του θεού, μαζί με τους φονιάδες και τους πόρνους είναι και τα γνωστά "σκυλιά".

Ήταν ο Ιησούς αναμάρτητος;

Βασικό δόγμα της χριστιανικής θρησκείας είναι πως ο Ιησούς ήταν αναμάρτητος. Υπάρχουν αρκετά εδάφια στην Καινή Διαθήκη που υμνούν ακριβώς αυτήν την ιδιότητα. Οι χριστιανοί δέχονται χωρίς καν να το συζητούν πως ο αρχηγός της θρησκείας τους ήταν αναμάρτητος. Ήταν ο αθώος που πήρε πάνω του τις αμαρτίες μας, ο "αμνός"του θεού που θυσιάστηκε για μας. Ή μήπως όχι;

Η έννοια "αμνός του Θεού" προέρχεται από την αρχαιότητα όπου συνήθιζαν να θυσιάζουν στον Θεό ή τους Θεούς ζώα χωρίς ελαττώματα. Το προς θυσία ζώο ήταν συνήθως αρσενικό και έπρεπε να είναι τέλειο. Ο Ιησούς που περιγράφεται σαν "αμνός" προς θυσία πρέπει να ενσαρκώνει αυτήν την τελειότητα, όχι μόνο στην εξωτερική εμφάνιση ( να μην έχει σημάδια, να είναι αρτιμελής) αλλά και στον χαρακτήρα ( να μην έχει πάθη, να είναι αναμάρτητος). Η συμπεριφορά του έπρεπε να ακολουθεί τον Μωσαϊκό νόμο, εκείνον που ο ίδιος δήλωσε πως δεν ήρθε να καταλύσει. Οι χριστιανοί διατείνονται πως ο Θεϊκός νόμος δεν είναι εξαρτώμενος από τα εκάστοτε ήθη, αλλά διαχρονικός. Ο Ιησούς λοιπόν, δεν θα πρέπει να έχει διαπράξει αμάρτημα το οποίο ακόμα και αν τότε δεν αναφέρονταν στον Νόμο, γνωρίζουμε πως δεν συμφωνεί με το Θεϊκό θέλημα. Έχοντας αυτά ως δεδομένα, ας εξετάσουμε πόσο αναμάρτητος ήταν πραγματικά ο Ιησούς.

1α. Είναι αμαρτία να αγγίξεις κάτι ακάθαρτο.
Λευιτικόν 5:2-3
αν κάποιος αγγίξει ένα πράγμα ακάθαρτο, είτε ψοφίμι ακάθαρτου θηρίου είτε ψοφίμι ακάθαρτου κτήνους είτε ψοφίμι ακάθαρτων ερπετών, και δεν το αντιλήφθηκε, εντούτοις, θα είναι ακάθαρτος και ένοχος.Ή, αν αγγίξει ανθρώπινη ακαθαρσία, οποιασδήποτε μορφής και αν ήταν η ακαθαρσία του, διαμέσου τής οποίας κανείς μολύνεται, και δεν το αντιλήφθηκε· όταν αυτός το γνωρίσει, τότε θα είναι ένοχος.

1β. Η λέπρα θεωρείται ακαθαρσία
Λευιτικόν 13:8
Και αν ο ιερέας δει, ότι απλώθηκε η ψώρα επάνω στο δέρμα, τότε θα τον κρίνει ο ιερέας ακάθαρτον· είναι λέπρα.
Λευιτικόν 13:45
Και τα ιμάτια του λεπρού, στον οποίο είναι η πληγή, θα σχιστούν, και το κεφάλι του θα είναι ξεσκέπαστο, και θα σκεπάσει το επάνω χείλος, και θα φωνάζει: «Ακάθαρτος, ακάθαρτος».
Ματθαίος 8:2-3 Και ξάφνου, ένας λεπρός, καθώς ήρθε, τον προσκυνούσε, λέγοντας: Κύριε, αν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις. Και ο Ιησούς, απλώνοντας το χέρι, τον άγγιξε, λέγοντας: Θέλω, να καθαριστείς. Κι αμέσως η λέπρα του καθαρίστηκε.

Συμπέρασμα: Ο Ιησούς αγγίζει λεπρό, δηλαδή ακάθαρτο. Κατά το Μωσαϊκό νόμο, το νόμο που όπως ο ίδιος ισχυρίζεται ήρθε να διαφυλλάξει, αμάρτησε.

2 α Σήμερα ο ρατσισμός ( να θεωρείς κάποιον κατώτερο από εσένα με μοναδικό κριτήριο την καταγωγή του, ή το χρώμα του) θεωρείται λάθος. Κατά κάποιον τρόπο, αμάρτημα. Οι χριστιανοί πιστεύουν πως ο Ιησούς ήρθε να φέρει την ισότητα ανάμεσα στους ανθρώπους, άρα αποκλείεται να υπέπεσε σε αυτήν την αμαρτία. Αποκλείεται να ήταν ρατσιστής.

2 β Ρατσιστικό επεισόδιο με πρωταγωνιστή τον Ιησού:
Ματθαίος 15:22
Και ξάφνου, μια γυναίκα Χαναναία, που βγήκε από εκείνα τα όρια του τόπου, κραύγασε σ' αυτόν, λέγοντας: Ελέησέ με, Κύριε, γιε τού Δαβίδ· η θυγατέρα μου δαιμονίζεται σκληρά. Κι εκείνος δεν της αποκρίθηκε ούτε έναν λόγο. Και οι μαθητές του ερχόμενοι κοντά τον παρακαλούσαν, λέγοντας: Απόλυσέ την, επειδή κράζει πίσω μας. Και εκείνος αποκρινόμενος είπε: Δεν στάλθηκα παρά μονάχα στα χαμένα πρόβατα του οίκου Ισραήλ. Και εκείνη, καθώς ήρθε, τον προσκυνούσε, λέγοντας: Κύριε, βοήθα με. Και αποκρινόμενος είπε: Δεν είναι καλό να πάρει κάποιος το ψωμί των παιδιών, και να το ρίξει στα σκυλάκια. Και εκείνη είπε: Ναι, Κύριε· αλλά και τα σκυλάκια τρώνε από τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων τους. Τότε, ο Ιησούς αποκρινόμενος είπε σ' αυτήν: Ω, γυναίκα, μεγάλη είναι η πίστη σου· ας γίνει σε σένα, όπως θέλεις. Και η θυγατέρα της γιατρεύτηκε από εκείνη την ώρα.

Συμπέρασμα: Ο ρατσιστής Ιησούς ξεκαθαρίζει πως αποστολή του είναι να σώσει τους Ισραηλίτες, ενώ κάθε άλλη φυλή δεν είναι παρά «σκυλιά».

3 α Η καταστροφή ξένης περιουσίας είναι εγκληματική πράξη. όταν μάλιστα πρόκειται για μεγάλη περιουσία και η καταστροφή είναι ανεπανόρθωτη, η πράξη δεν διαφέρει από την κλοπή. Το αποτέλεσμα για τον ιδιοκτήτη είναι το ίδιο. Κλοπή και δολιοφθορά είναι αμαρτίες. Ο Ιησούς θα αποσπούσε την περιουσία κάποιου άλλου;

3 β Ο Ιησούς καταστρέφει ξένη περιουσία επειδή το ζητάνε κάποιοι δαίμονες:
Μάρκος 5:6-14
Βλέποντας, όμως, από μακρυά τον Ιησού, έτρεξε, και τον προσκύνησε· και κράζοντας με δυνατή φωνή, είπε: Τι υπάρχει ανάμεσα σε σένα και σε μένα, Ιησού, Υιέ τού Ύψιστου Θεού; Σε ορκίζω στον Θεό, μη με βασανίσεις. Επειδή, του έλεγε: Εσύ, το ακάθαρτο πνεύμα, βγες από τον άνθρωπο. Και τον ρώτησε: Ποιο είναι το όνομά σου; Και απάντησε, λέγοντας: Το όνομά μου είναι λεγεώνα· επειδή, είμαστε πολλοί. Και τον παρακαλούσε πολύ, να μη τους στείλει έξω από τη χώρα. Ήταν μάλιστα εκεί, κοντά στα βουνά, μια μεγάλη αγέλη από γουρούνια, που έβοσκε· και όλοι οι δαίμονες τον παρακάλεσαν, λέγοντας: Στείλε μας στα γουρούνια, για να μπούμε μέσα σ' αυτά. Και ο Ιησούς αμέσως τους το επέτρεψε. Και αφού τα ακάθαρτα πνεύματα βγήκαν, μπήκαν μέσα στα γουρούνια· και η αγέλη όρμησε προς τον γκρεμό στη θάλασσα (ήσαν δε μέχρι 2.000), και πνίγονταν μέσα στη θάλασσα. Και εκείνοι που έβοσκαν τα γουρούνια έφυγαν, και το ανήγγειλαν στην πόλη και στα χωράφια. Και βγήκαν για να δουν τι είναι αυτό που έγινε.

Συμπέρασμα: οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ιησού και δαιμόνων οδηγούν σε καταστροφή ξένης περιουσίας. Ο Ιησούς παραχωρεί στους δαίμονες κάτι που δεν του ανήκει, διαπράττοντας το αμάρτημα της κλοπής.

4 α Σύμφωνα με τον θεϊκό νόμο, όπως λέει ο ίδιος ο Ιησούς, όποιος απευθύνει ύβρις προς συνανθρώπους του θεωρείται αμαρτωλός και κινδυνεύει να πάει στην κόλαση, να δεχτεί θεϊκή τιμωρία. Ξεκάθαρα, προσθέτει στον Μωσαϊκό νόμο, πως αμαρτωλός δεν είναι μόνο όποιος διαπράξει φόνο, αλλά και όποιος προσβάλλει κάποιον άλλο αποκαλώντας τον Μωρό, Ανόητο κλπ .
Ματθαίος 5:21-22
Ακούσατε ότι ειπώθηκε στους αρχαίους: «Μη φονεύσεις»· και όποιος φονεύσει, θα είναι ένοχος στην κρίση. Εγώ, όμως, σας λέω ότι, καθένας που οργίζεται αναίτια ενάντια στον αδελφό του, θα είναι ένοχος στην κρίση, και όποιος πει στον αδελφό του: Ρακά, θα είναι ένοχος στο συνέδριο· και όποιος πει: Μωρέ, θα είναι ένοχος στη γέεννα της φωτιάς.

4 β Ο Ιησούς προσβάλει τους Φαρισαίους και τους αποκαλεί ανόητους, μωρούς. Κάτι που ο ίδιος είχε περιγράψει ως αμαρτία.
Λουκάς 11:39-40
Του είπε τότε ο Κύριος: «Λοιπόν, εσείς οι Φαρισαίοι καθαρίζετε το έξω μέρος του ποτηριού και του πιάτου, το εσωτερικό σας όμως είναι γεμάτο από αρπακτικότητα και πονηριά. Ανόητοι! Αυτός που έφτιαξε το εξωτερικό, δεν έφτιαξε μήπως και το εσωτερικό;
Επίσης αποκαλεί ανόητους τους ίδιους τους μαθητές του.
Λουκάς 24:24-25
Έτσι λοιπόν μερικοί από τους δικούς μας πήγαν στο μνήμα και το βρήκαν ακριβώς όπως το είπαν και οι γυναίκες. Αυτόν όμως δεν τον είδαν. Τότε αυτός τους είπε: «Ω, ανόητοι, που το μυαλό σας είναι τόσο αργοκίνητο στο να πιστέψετε σε όλα όσα είπαν οι προφήτες!

Συμπέρασμα: Ο Ιησούς αμαρτάνει ακόμα και με τα κριτήρια που ορίζει ο ίδιος.

5 α Στις δέκα εντολές βρίσκουμε: τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου. Προφανώς, όποιος παρακούσει την θεϊκή αυτή εντολή διαπράττει αμάρτημα. Για παράδειγμα, κανένας δεν θα δικαίωνε ένα παιδί το οποίο φεύγει κρυφά από τους γονείς του, αναγκάζοντάς τους να το ψάχνουν για 3 μέρες. Όταν τελικά το βρίσκουν, εκείνο αντί να απολογηθεί για την αναστάτωση και την ανησυχία των γονιών του, τους κατηγορεί πως κακώς τον έψαξαν! Αυτό το παιδί στα μάτια του θεού έχει αμαρτήσει.

5 β Ας δούμε την συμπεριφορά του Ιησού παιδί: Σέβεται τους γονείς του;
Λουκάς 2:43-49
Κι όταν πέρασαν οι μέρες και επέστρεφαν πίσω, το παιδί, ο Ιησούς, παρέμεινε στα Ιεροσόλυμα χωρίς να το αντιληφτούν ο Ιωσήφ και η μητέρα του. Εκείνοι όμως νομίζοντας πως βρίσκεται μέσα στην ομάδα των συνοδοιπόρων τους, διάνυσαν μιας ημέρας δρόμο αναζητώντας τον ανάμεσα στους συγγενείς και γνωστούς. Κι επειδή δεν τον βρήκαν, γύρισαν πίσω στην Ιερουσαλήμ γυρεύοντάς τον. Έτσι, ύστερα από τρεις μέρες τον βρήκαν να κάθεται στο ναό ανάμεσα στους δασκάλους και να τους ακούει και να τους υποβάλλει ερωτήσεις. Κι όλοι εκείνοι που τον άκουγαν έμεναν κατάπληκτοι με τη σύνεση και τις απαντήσεις του. Όταν τον είδαν λοιπόν απόρησαν, και του είπε η μητέρα του: «Παιδί μου, γιατί μας το έκανες αυτό; Να κοίτα! Ο πατέρας σου κι εγώ με αγωνία στην ψυχή σε αναζητούσαμε». Κι εκείνος τους απάντησε: «Τι θα πει με αναζητούσατε; Δεν ξέρατε ότι στα έργα του Πατέρα μου πρέπει να μετέχω;».

Συμπέρασμα: δεν υπακούει στην εντολή που δόθηκε από τον ίδιο τον Θεό. Αμαρτάνει στα μάτια του Θεού, δηλαδή του εαυτού του.

6 α Ο Ιησούς έδωσε κάποιες εντολές στους ακολούθους του, όπως:
αγάπα τον πλησίον σου, όπου πλησίον σύμφωνα με την διδασκαλία της εκκλησίας δεν είναι μόνο όσοι είναι κοντά του, όσοι έχουν ίδιες αντιλήψεις, αλλά όλοι οι άνθρωποι.
Μάρκος 12:31
Και δεύτερη, όμοια μ' αυτή είναι: Θ' αγαπήσεις τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου. Μεγαλύτερη απ' αυτές δεν υπάρχει άλλη εντολή».
αγάπα τους εχθρούς σου
Ματθαίος 5:44
Εγώ όμως σας λέω να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να ευλογείτε εκείνους που σας καταριούνται, να φέρεστε καλά σ' εκείνους που σας μισούν και να προσεύχεστε για εκείνους που σας προσβάλλουν και σας κατατρέχουν,

Πως τα εφάρμοσε όλα αυτά ο ίδιος; Πως έδωσε το παράδειγμα, ο κήρυκας της αγάπης;

6β Έδωσε εντολή στους μαθητές του να μην πάνε σε πόλεις αλλοφύλων
Ματθαίος 10:5-6
Αυτούς τους δώδεκα απέστειλε ο Ιησούς, αφού τους έδωσε οδηγίες λέγοντάς τους: «Μην πάρετε το δρόμο προς τα έθνη και σε πόλη Σαμαρειτών να μην μπείτε. Πηγαίνετε, καλύτερα, στα πρόβατα τα χαμένα του λαού Ισραήλ.
Απείλησε τους εχθρούς του
Ματθαίος 23:33
Φίδια! Γεννήματα φαρμακερών φιδιών! Πώς θα ξεφύγετε από την καταδίκη σας στη γέεννα;»
Μαστίγωσε εκείνους που θεωρούσε πως δεν φέρονται σωστά
Ιωάννης 2:15
Έκανε τότε ένα μαστίγιο από σκοινά και τους έβγαλε όλους έξω από το ναό μαζί με τα πρόβατα και τα βόδια. Και των σαράφηδων τα νομίσματα τα σκόρπισε, και τα τραπέζια τους τα αναποδογύρισε.

Συμπέρασμα: Υποκρισία. Ο Ιησούς δεν έπραττε όσα κήρυττε, ή έλεγε ψέματα για τα πραγματικά του πιστεύω.

Μήπως τελικά ακόμα ένα βασικό δόγμα της ορθοδοξίας καταρρέει;

Οι αμαρτίες ενός σωτήρα

1ο μέρος



2ο μέρος



3ο μέρος



4ο μέρος



5ο μέρος

Τι είπαν οι πρόγονοί μας για την Αγάπη

Πυθαγόρας:
- Η αγάπη που έχει κανείς για την πατρίδα του, προέρχεται από την αγάπη που ένιωσε για την μητέρα του στην παιδική του ηλικία.

- Να επικοινωνείτε προς αλλήλους κατά τρόπο ώστε να μην μετατρέπετε τους φίλους σε εχθρούς, αλλά να μεταβάλλετε τους εχθρούς σε φίλους.

- Αφετηρία των Αρετών είναι η ευσέβεια και κορυφαίο όριό τους η Αγάπη

- Μην αφαιρείτε τους Βωμούς από τους Ναούς και την συμπόνια από τις καρδιές σας.

Φωκυλίδης:
- Όλους αγάπα

- Άριστο σπιτικό είναι εκείνο που ο οικοδεσπότης δεν προκαλεί φόβο, αλλά αγάπη.

- Ο Έρωτας για την Αρετή είναι άξια επιθυμία.

Θαλής:
- Αγάπα τον πλησίον

- Να αγαπάς τη μόρφωση, την σωφροσύνη, την φρονιμάδα, την αλήθεια, την πίστη, την εμπειρία, την επιδεξιότητα, την συνεργασία, την επιμέλεια, την οικονομία, την τέχνη, την ευσέβεια.

- Να αγαπάς τον πλησίον σου λίγο περισσότερο από όσο αγαπάς τον εαυτό σου.

Ανδοκίδης:
- Να θέλετε αγάπη αντί της έχθρας

Επίκτητος:
- Να αγαπάτε όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από τη φυλή ή την θρησκεία στην οποία ανήκουν

Δελφικά Παραγγέλματα:
- Να ανταποδίδεις την αγάπη με αγάπη

- Να αγαπάς τους πάντες και τα πάντα

- Να αγαπάς

- Να διαφυλάττεις την αγάπη

Πλούταρχος:
- Η ψυχή κλείνει μέσα της δύναμη αγάπης καθώς πλάστηκε για να αισθάνεται, να σκέφτεται και να θυμάται, έτσι πλάστηκε και να αγαπά.

- Να αγαπάς τους ανθρώπους και να τους συμπεριφέρεσαι με δικαιοσύνη, όσους τυχαίνει να έχεις σχέσεις.

- Την ζωή μας την έδωσαν οι γονείς μας μαζί με τους Θεούς.

Εμπεδοκλής:
- Γνωρίσαμε την αγάπη μέσα από την αγάπη

- Η Αγάπη ενώνει τα πράγματα και τα κάνει ένα

- Στην Αγάπη όλα συνάζονται και ποθούνε το ένα το άλλο

Επίκουρος:
- Η αγάπη προς τον άνθρωπο μας προστάζει να βοηθάμε τους ξένους.

- Ο ανώτερος άνθρωπος, περισσότερο από κάθε τι, αφιερώνεται στη Σοφία και την Αγάπη. Το πρώτο είναι θνητό αγαθό ενώ το δεύτερο είναι αθάνατο.

- Από όλα τα δώρα που η θεία πρόνοια μας χαρίζει για να κάνει τη ζωή μας πλήρη και χαρούμενη η Αγάπη είναι το ομορφότερο.

Ξενοκράτης:
- Φιλίαν αγάπα

Σοφοκλής:
- Γεννήθηκα για να αγαπώ, όχι για να μισώ

Δημοσθένης:
- Έχετε αγαπηθεί από τους Θεούς

Λυσίας:
- Ένα σπίτι γεμάτο αγάπη είναι μια ζεστή γωνιά

Αριστοτέλης/ Ευριπίδης:
- Ας τεθεί σαν βάση ότι η Αγάπη σημαίνει να επιθυμεί κανείς για κάποιον όσα νομίζει καλά για εκείνον και όχι για τον εαυτό του και να ενεργεί όσο μπορεί για να αποκτήσει εκείνος.

- Ό,τι μαθαίνει το παιδί με αγάπη το διατηρεί ευλαβικά μέχρι τα γηρατειά του . Πρέπει λοιπόν να διαπαιδαγωγούνται με καλοσύνη τα παιδιά.

- Τίποτα πιο αγαπητό στα παιδιά από την μητέρα. Αγαπάτε, ω τέκνα, τη μητέρα σας. Δεν υπάρχει πιο αγνός και πιο γλυκός Έρωτας από αυτόν.

Σωκράτης:
- Ακόμα και αν σε βρίσουν ή σε εξευτελίσουν ή σε χτυπήσουν, μη θυμώνεις.

- Καταφέρετε να βλέπετε τον χειρότερο εχθρό σας σαν φίλο σας, με την ίδια λαχτάρα.

Δημόκριτος:
- Μου φαίνεται πως από κανέναν δεν θα αγαπηθεί αυτός που δεν αγαπάει κανέναν.

Ας φτιάξουμε Ναούς

Η θρησκεία των Πατρώων Θεών ξαναβγαίνει στο φως, μετά από αιώνες καταπίεσης. Αποδεικνύει πως είναι μια ζωντανή θρησκεία, μια θρησκεία με ιστορία αιώνων.
Όμως σήμερα τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Μια νέα θρησκεία εξ ανατολών αντικατέστησε την Ελληνική, γκρέμισε τους Ναούς μας, διαμέλισε τα αγάλματα των Θεών μας. Ό,τι ξέφυγε από την καταστροφική μανία ανακηρύχτηκε μνημείο και ανήκει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, για να τιμά πάντα εκείνους που έφεραν το πραγματικό φως στον κόσμο, το φως της ελεύθερης σκέψης.
Οι Έλληνες Εθνικοί έχουμε κάθε δικαίωμα να τιμάμε τους Θεούς μας σε αυτά τα μνημεία, τα οποία φτιάχτηκαν ακριβώς για αυτόν το σκοπό. Όμως ήρθε η ώρα να κάνουμε ακόμα ένα βήμα για την αναγέννηση της Ελληνικής Θρησκείας: να χτίσουμε Νέους Ναούς σε κάθε γωνιά της Ελλάδας!

Λόγος, Έργο, Νόημα - Θεά Αθηνά

ΕΚΦΩΝΗΣΗ: Ορκίζουν σε στη στάχτη αυτή!Λόγο, Έργο, Νόημα!

ΑΝΤΙΦΩΝΗΣΗ ΧΟΡΟΥ: Λόγο, Έργο, Νόημα!

ΤΡΑΓΟΥΔΙ - ΨΑΛΜΟΣ:Μητέρα, μεγαλόψυχη στον πόνο και στη δόξα,

Κι αν στο κρυφό μυστήριο ζουν πάντα τα παιδιά σου

Με λογισμό και μ' όνειρο, τι χάρη έχουν τα μάτια,

Τα μάτια τούτα να σε ιδούν μες το πανέρμο δάσος,

Που ξάφνου σου τριγύρισε τ' αθάνατα ποδάρια.

Κοίτα, με φύλλα της Λαμπρής, με φύλλα των Βαϊώνε!

Το θεϊκό σου πάτημα δεν άκουσα, δεν είδα,ατάραχη σαν ουρανός μ' όλα τα κάλλη πώχει,που μέρη τόσα φαίνονται και μέρη 'ναι κρυμμένα.

Αλλά, Θεά, δεν ημπορώ ν' ακούσω τη φωνή σου κι ευθύς εγώ του Ελληνικού κόσμου να τη χαρίσω;

Δόξα 'χ' η μαύρη πέτρα του και το ξερό χορτάρι.

ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΕΡΓΟ: "ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ"

Η Αρετή

Σαπφώ: ποίηση, χορός, τραγούδι

Γυναίκες και μαθηματικά

Η καθηγήτρια στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών Μαρία Φραγκουλοπούλου σε άρθρο της εφημερίδας Τα Νέα (30.10.2007) αναφέρει: «Ακόμη και σήμερα πολλοί παραξενεύονται όταν ακούνε πως μια γυναίκα είναι μαθηματικός, γεγονός που ίσως οφείλεται στο ότι τα μαθηματικά θεωρούνται δύσκολα. Δεδομένου δε, πως εμείς λογιζόμαστε ως το ασθενές φύλο...».
Στην ιστορία υπήρξαν πολλές γυναίκες που ασχολήθηκαν με την φιλοσοφία και τα μαθηματικά. Σπούδασαν κοντά στους μεγάλους άνδρες φιλόσοφους και διετύπωσαν θεωρίες που προώθησαν τον πολιτισμό. Τι γνωρίζουμε σήμερα σχετικά με αυτές τις γυναίκες; Ποιές ήταν, ποιό ήταν το έργο τους; Τα στοιχεία έχουν χαθεί. Οι μοναδικές γυναίκες της αρχαιότητας που είναι γνωστές σήμερα είναι η φιλόσοφος Υπατία και η κατασυκοφαντημένη ποιήτρια Σαπφώ. Γιατί ξεχάστηκε η προσφορά τους; Γιατί καταστράφηκαν τα έργα τους; Ευθύνεται ο χρόνος ή δεν βόλευε κάποιους να βγει στην επιφάνεια πως αντίθετα με τις διαδεδομένες απόψεις, η γυναίκα στην Αρχαία Ελλάδα έχαιρε σεβασμού, δεν ήταν αποκλεισμένη από την Παιδεία και το έργο της το είχαν σε εκτίμηση; Απλές ερωτήσεις που περιμένουν απάντηση!

Εν τω μεταξύ, ας δούμε μερικές ακόμα γυναίκες μαθηματικούς της αρχαιότητας:
ΑΒΡΟΤΕΛΕΙΑ: Πυθαγόρεια φιλόσοφος από τον Τάραντα
ΑΓΛΑΟΝΙΚΗ: αναφερόμενη από τον Πλούταρχο ως Αγανίκη (5ος αι. π.Χ.), ήταν μια αρχαία Ελληνίδα αστρονόμος (η πρώτη χρονολογικά γυναίκα αστρονόμος της αρχαίας Ελλάδας) από τη Θεσσαλία. Αναφέρεται πιο συγκεκριμένα ως Αγλαονίκη η Ηγήτορος επειδή ήταν κόρη του ηγέτη («Ηγήτορα» ή «ταγού») των Θεσσαλών. Δεν είναι γνωστό τίποτα από τη ζωή της Αγλαονίκης. Ωστόσο αναφέρεται ότι ήταν διάσημη για την ικανότητά της να προβλέπει τις εκλείψεις Ηλίου με ακρίβεια ώρας, κάτι παρόμοιο δηλαδή με τον περίπου σύγχρονό της Θαλή, πράγμα που προδίνει μια παραπέρα γνώση στη Μαθηματική Αστρονομία σε σχέση με τους Βαβυλώνιους αστρονόμους. Η ίδια, κατά την παράδοση, ισχυριζόταν ότι κατέβαζε από τον ουρανό τη Σελήνη, μία φράση που σχετίζεται με την πρόβλεψη των εκλείψεων Σελήνης, επίσης με ακρίβεια ώρας. Σχετικό σχόλιο υπάρχει στον Απολλόδωρο (Ρόδιον Δ΄ 59). Υπάρχει και η άποψη ότι ήταν μάντιδα και αστρολόγος.Ο κρατήρας Αγλαονίκη στο νότιο ημισφαίριο της Αφροδίτης, που έχει διάμετρο 64 km, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή της αρχαίας αυτής αστρονόμου.
ΑΓΝΟΔΙΚΗ: Η πρώτη γυναικολόγος τον 4ο αιώνα π.Χ ντύθηκε άντρας και κατάφερε να παρακολουθήσει μαθήματα γυναικολογίας. Η αποκάλυψη της πραγματικής της ταυτότητας έγινε τυχαία. Κατηγορήθηκε ότι είχε σχέσεις με τις ασθενείς της και δικάστηκε ως "άνδρας γιατρός που διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με τις ασθενείς του". Στη διάρκεια της δίκης και για να υπερασπιστεί τον εαυτό της, αναγκάστηκε να αποκαλύψει την πραγματική της ταυτότητα. Το αποτέλεσμα ήταν να αθωωθεί. Η αθώωση μάλιστα δημιούργησε "δεδικασμένο" και παράλληλα αλλαγή του νόμου που επέτρεπε πλέον και στις γυναίκες να ασκούν την Ιατρική.
ΑΙΘΡΑ: Μέσα από την άχλη της ιστορίας ξεπροβάλει η μυθική μορφή της Αίθρας, κόρης του βασιλιά της Τροιζήνος Πιτθέα και μάνας του Θησέως, με μία άλλη ιδιότητα άγνωστη στους πολλούς. Την ιδιότητα της δασκάλας της αριθμητικής (λογιστικής) δίδασκε τους νέους με τη χρήση άβακα και συμβόλων (κρητικοκομυκηναϊκό σύστημα) ήδη από τον 10 αι. π.Χ
ΑΞΙΟΘΕΑ: (4ος π.Χ. αιώνας).Μαθήτρια της ακαδημίας του Πλάτωνος. Ήλθε στην Αθήνα από την Πελοποννησιακή πόλη Φλιούντα. δίδαξε μαθηματικά και φυσική στην Κόρινθο και την Αθήνα.
ΑΡΕΤΗ η Κυρηνεία: Κόρη του Αριστίππου, ιδρυτού της Κυρηναϊκής φιλοσοφικής σχολής, η Αρετή (συναντάται και ως Αρήτη) σπούδασε στην ακαδημία του Πλάτωνος. Δίδαξε μαθηματικά, φυσική και ηθική φιλοσοφία στην Αττική και έγγραψε σαράντα τουλάχιστον βιβλία, τουλάχιστον δύο από τα οποία ήταν πραγματείες για τα μαθηματικά. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, τον διαδέχθηκε, κατόπιν εκλογής στην διεύθυνσι της Σχολής. Χαρακτηριστικό είναι ότι ανάμεσα στους μαθητές της συγκαταλέγονταν και 100 περίπου φιλόσοφοι. Ο John Morans στο βιβλίο του “Women in Science” αναφέρει ότι το επίγραμμα του τάφου της έγγραφε : Το μεγαλείο της Ελλάδος, με την ομορφιά της Ελένης, την πέννα του Αριστίππου, την ψυχή του Σωκράτους και την γλώσσα του Ομήρου”.
ΑΡΙΓΝΩΤΗ: Φιλόσοφος, συγγραφέας, μαθηματικός από την Σάμο. Ο Πορφύριος την αναφέρει ως θυγατέρα του Πυθαγόρου. Η Αριγνώτη έγραψε πολλά φιλοσοφικά έργα και μαθηματικό βιβλίο με τίτλο “ΠΕΡΙ ΑΡΙΘΜΩΝ” που χάθηκε.
ΒΙΤΑΛΗ: κόρη της Δαμούς και εγγονή του Πυθαγόρου. Γνώστρια των πυθαγόρειων μαθηματικών. Η Δαμώ προτού πεθάνει της εμπιστεύτηκε τα “υπομνήματα”, δηλαδή τα φιλοσοφικά κείμενα του πατέρα της.
ΔΑΜΩ: Θυγατέρα του Πυθαγόρα και της Θεανούς δίδαξε τα πυθαγόρεια δόγματα στην Σχολή του Κρότωνος. Μετά την διάλυσι της Σχολής, η Δαμώ, στην οποία ο Πυθαγόρας είχε εμπιστευτεί τα γραπτά του έργα, με την ρητή εντολή να μην τα ανακοινώσει σε αμύητους, κατέφυγε στην Αθήνα. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα τήρησε την παραγγελία του πατέρα της. Αργότερα όμως δημοσίευσε μόνο την γεωμετρική διδασκαλία του Πυθαγόρου, με την βοήθεια του Φιλολάου και του Θυμαρίδα. Η έκδοσι αυτή, που είχε (σύμφωνα με τον Ιάμβλιχο) τον τίτλο ‘Η ΠΡΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ’. Ήταν μία γεωμετρία ανωτέρου επιπέδου. Κατά τον Γέμινο, η κατασκευή του κανονικού τετραέδρου και η κατασκευή του κύβου οφείλονται στην Δαμώ. Η Δαμώ απέκτησε μία κόρη την Βιτάλη.
ΔΕΙΝΩ: Γυναίκα του Βροντίνου. Μαθήτρια και πεθερά του Πυθαγόρα, γνώστρια της αριθμοσοφίας. Μελέτησε τους ελλιπείς αριθμούς. Ένας αριθμός λέγεται ελλιπής, όταν οι γνήσιοι διαιρέτες του (δηλαδή οι διαιρέτες εκτός του εαυτού του), αν προστεθούν δίνουν άθροισμα μικρότερο του ιδίου του αριθμού. Έτσι ο αριθμός 8 είναι ελλιπής γιατί 1+2+4=7
ΔΙΟΤΙΜΑ: Στο “Συμπόσιον” του Πλάτωνος, ο Σωκράτης αναφέρεται στην Δασκάλα του Διοτίμα, ιέρεια στην Μαντίνεια, που υπήρξε Πυθαγόρεια και γνώστρια της πυθαγόρειας αριθμοσοφίας. Κατά μαρτυρία του Ξενοφώντος, η Διοτίμα δεν ήταν άπειρη των πλέον δυσκολονόητων γεωμετρικών θεωρημάτων.
ΕΛΟΡΙΣ: Γεωμέτρης από την Σάμο
ΘΕΑΝΩ: μαθηματικός. Μαθήτρια και σύντροφος του Πυθαγόρα (παρά τα 36 χρόνια διαφοράς τους) και στην οποία αποδίδεται η πυθαγόρεια άποψη περί χρυσής τομής (6ος αι. π.Χ.).
ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΙΑ: δελφική ιέρεια που μύησε τον Πυθαγόρα στις αρχές της αριθμοσοφίας και της γεωμετρίας και αποτέλεσε την αιτία για να δεχτεί ο Πυθαγόρας γυναίκες στη σχολή του (6ος αι. π.Χ.).
ΛΑΣΘΕΝΙΑ: Σπούδασε ντυμένη ως άνδρας στην Ακαδημία Πλάτωνος, έγινε σύντροφος του Σπευσίππου και της αποδίδεται ο ορισμός της σφαίρας (4ος αι. π.Χ σύμφωνα με τον Αριστοφάνη τον Περιπατητικό).
ΜΥΙΑ: της αποδίδεται η επινόησις της αναλογίας. Κόρη του Πυθαγόρα και της Θεανούς. Πυθαγόρεια και η ίδια. Γυναίκα του Μίλωνος του Κροτωνιάτου. Δίδαξε στην Σχολή του Κρότωνος. Αναφέρεται ως γνώστρια της γεωμετρίας.
ΜΕΛΙΣΣΑ: ασχολήθηκε με την κατασκευή κανονικών πολυγώνων. Μαθήτρια του Πυθαγόρα
ΝΙΚΑΡΕΤΗ η Κορίνθια: ασχολήθηκε με την γεωμετρία. Την αναφέρει ο Στοβαίος
ΠΑΝΔΡΩΣΙΩΝ: Αλεξανδρινή γεωμέτρης, μαθήτρια του Πάππου, ο οποίος της αφιερώνει και το γ’ βιβλίο της “ΣΥΝΑΓΩΓΗΣ”. Η Πανδροσίων χωρίζει τα γεωμετρικά προβλήματα σε τρεις κατηγορίες: “ΤΡΙΑ ΓΕΝΗ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ ΕΝ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΝ ΑΥΤΩΝ ΕΠΙΠΕΔΑ ΚΑΛΕΙΣΘΑΙ, ΤΑ ΔΕ ΓΡΑΜΜΙΚΑ”
ΠΕΡΙΚΤΙΟΝΗ: Πυθαγόρεια φιλόσοφος, συγγραφέας και μαθηματικός. Διάφορες πηγές την ταυτίζουν με την Περικτιόνη την μητέρα του Πλάτωνος και κόρη του Κριτίου. Ο μαθηματικός Πλάτων, όπως και ο φιλόσοφος Πλάτων, οφείλει την πρώτη γνωριμία του με τα μαθηματικά και την φιλοσοφία στην Περικτιόνη.
ΠΟΛΥΓΝΩΤΗ: σύντροφος και μαθήτρια του Θαλού. Γνώστρια κατά τον Βοήθιο πολλών γεωμετρικών θεωρημάτων συντέλεσε στην απλούστευση των αριθμητικών συμβόλων με την εισαγωγή της αρχής της ακροφωνίας, δηλαδή με την εισαγωγή αλφαβητικών γραμμάτων που αντιστοιχούσαν το καθένα σε το καθένα στο αρχικό γράμμα του ονόματος του αριθμού. Έτσι το Δ αρχικό του ΔΕΚΑ, παριστάνει τον αριθμό 10. Το Χ, αρχικό του ΧΙΛΙΑ παριστάνει τον αριθμό 1000 κοκ
ΠΤΟΛΕΜΑΪΣ: Νεοπυθαγόρεια φιλόσοφος, μουσικός και μαθηματικός.
ΠΥΘΑΪΣ : Γεωμέτρης, κόρη του μαθηματικού Ζηνοδώρου. Ασχολήθηκε, μαζί με τον πατέρα της, με εμβαδά επιπέδων χωρίων. Την αναφέρει ο Ευτόκιος. Ο Θέων ο Αλεξανδρεύς
ΥΠΑΤΙΑ η «Γεωμετρική»: Η Υπατία, η φιλόσοφος και μαθηματικός της Αλεξανδρείας δεν είναι γνωστή -όσο ίσως θα έπρεπε- στη χώρα μας. Ήταν κόρη του περίφημου μαθηματικού Θέωνος. Ύστερα από τις σπουδές της στη σχολή της Αλεξάνδρειας ήλθε εν είδει προσκυνήματος στη μητρόπολη των φιλοσόφων, την Αθήνα, όπου παρακολούθησε μαθήματα στη σχολή του Πρόκλου και επηρεάστηκε βαθύτατα από τη διδασκαλία του. Παραδίδεται ότι ο Πρόκλος διέκρινε μεταξύ των μαθητών του την Υπατία, όχι μόνο για τη διαλεκτική της οξύτητα, αλλά και για τη στέρεη μαθηματική της σκέψη. Aσχολήθηκε με τα μαθηματικά, την αστρονομία και τη μηχανική. Κατακρεουργήθηκε από χριστιανούς που έκαψαν το νεκρό σώμα της.
ΤΥΜΙΧΑ: γυναίκα του Κροτωνιάτου Μυλλίου ήταν (σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο) Σπαρτιάτισσα, γεννημένη στον Κρότωνα. Από πολύ νωρίς έγινε μέλος της Πυθαγόρειας κοινότητος. Αναφέρεται από τον Ιάμβλιχο ένα σύγγραμμά της σχετικά με τους “φίλους αριθμούς”. Μετά την καταστροφή της σχολής από τους δημοκρατικούς του Κρότωνος η Τυμίχα κατέφυγε στις Συρακούσες. Ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος απαίτησε από την Τυμίχα να του αποκαλύψει τα μυστικά της Πυθαγόρειας διδασκαλείας έναντι μεγάλης αμοιβής. Αυτή αρνήθηκε κατηγορηματικά και μάλιστα έκοψε με τα δόντια την γλώσσα της και την έφτυσε στο πρόσωπο του Διονυσίου. Το γεγονός αυτό αναφέρουν ο Ιππόβοτος και ο Νεάνθης.
ΦΙΝΤΥΣ: Μαθήτρια του Πυθαγόρου δίδαξε στη σχολή του Κρότωνος . Αναφέρεται ως εμπνεύστρια της ισότητας που συνδέει τις πυθαγόρειες τριάδες (6ος αι. π.Χ.).

Τα περισσότερα στοιχεία είναι από εδώ
και εδώ

Υπατία η Αλεξανδρινή

Για την Ελλάδα και το Ελληνικό Πνεύμα

Έλληνες φιλόσοφοι